<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Mapa odbyła daleką drogę by stać się ścisłą i dokładną">
<author_1="T. G.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="11">
<date="1951-11-04">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Starożytni Grecy zdawali sobie sprawę z tego, że ziemia jest kulista, umieli w przybliżeniu obliczyć długość równika i orientowali się w kształcie Morza Śródziemnego, którego wybrzeża były kolebką naszej kultury.
W czasach rzymskich poziom wiedzy był niższy. Najlepiej znana mapa rzymskiego świata — to skórzany pas, długości 6 m, na którym wyznaczono miejscowości i wiodące do nich drogi. Ale bo też dla rzymskiej administracji najważniejsze było to, aby mapa pozwoliła obliczyć, ile czasu potrzeba, ażeby zbrojne kohorty legionów zdążyły tam, gdzie tego wymagał interes imperium.
Średniowiecze i odrodzenie
W średniowieczu nastąpił dalszy upadek wiedzy kartograficznej. Mnich francuski, rysujący mapę, wyobrażał sobie ziemię, jako płaszczyznę otoczoną wodą. Tam, gdzie my u góry umieszczamy północ, on rysował wschód. Wynikało to z jego nabożności: …przecież raj był na wschodzie. Dla pewności, żeby nie było nieporozumień, mapę zaczynał od góry rysunek… Adama i Ewy w raju. Na mapie tej poszczególne kraje były dowolnej wielkości: Francja była największa, jako ojczyzna mnicha. Poszczególne kraje na tej mapie niewiele przypominają swój rzeczywisty kształt.
Dopiero w czasach Odrodzenia, w czasach zainteresowania wiedzą grecką po upadku Konstantynopola, następuje postęp. Odkrycie Kopernika oraz pierwsze podróże wielkich podróżników i odkrywców wzbogacają wiedzę kartograficzną. Mapa świata zaludnia się coraz nowymi lądami, a kształty ich stają się coraz dokładniejsze.
W tych czasach, kiedy mapa nie była przedmiotem masowego użytkowania, przywiązywano do niej wagę także jako do… dzieła sztuki.
Stosowano w jej wykonaniu technikę drzeworytu, miedziorytu, stalorytu, starając się wzbogacić jej treść przez wprowadzenie wielu zdobników, tzw. kartuszów.
Nie dziw więc, że często spotykamy te mapy w zbiorach sztuki graficznej.
Na ogół w bibliotekach kartografia była traktowana po macoszemu, jako dodatek do książek. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>